മുഖവുരയും ഒന്നാമത്തെ കാരണവും (ഈമാനിന്റെ പരിപൂർണ്ണത) ഇങ്ങനെ പറയൽ സുന്നത്താണെന്നാണ് അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമീങ്ങൾ പറയുന്നത്. അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആളുകൾ "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയൽ—"നീ മുഅ്മിനാണോ?" എന്ന് ചോദിച്ചാൽ "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയണം. അവിടെയാണ് കാര്യം.
ഇതൊന്നും പറയേണ്ടതില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. എന്നാൽ "നീ മുഅ്മിനാണോ?" എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എന്തുകൊണ്ട് "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയണം? അതിന് നാല് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
ഒന്ന്: ഈമാൻ എന്ന് പറയുമ്പോൾ ശരിയായ മുഅ്മിൻ ആവണം എന്നാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. അത് നമുക്കൊക്കെ പൂർണ്ണമായി ആവാൻ പറ്റിയിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ലല്ലോ. ഈമാനിന്റെ കമാൽ (പരിപൂർണ്ണത) അത് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കഴിയില്ല. അഹ്ലുസ്സുന്ന വൽ ജമാഅ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നബി തങ്ങളും അവിടുത്തെ സ്വഹാബത്തും ജീവിച്ച വഴിയാണ്. അത് കേരളത്തിലെ സുന്നികൾ മാത്രമാണെന്നല്ല അതിന്റെ അർത്ഥം; ലോകത്തുള്ള ആരെല്ലാം റസൂലിനെയും സ്വഹാബത്തിനെയും ഇത്തിബാഅ് ചെയ്യുന്നുവോ (പിന്തുടരുന്നുവോ) അവരെല്ലാമാണ്. അപ്പോൾ നമുക്ക് ഈമാൻ പരിപൂർണ്ണമായോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ പൂർണ്ണമായി എന്ന് ധൈര്യത്തോടെ പറയാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് "ഇൻഷാ അള്ളാ, അള്ളാഹു പരിപൂർണ്ണമാക്കി തരുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ മുഅ്മിനായിരിക്കും" എന്ന് പറയണം. അതാണ് ഒന്നാമത്തെ കാരണം.
രണ്ടാമത്തെ കാരണം (മരണസമയത്തെ ഈമാൻ - ഹാത്തിമത്ത്) രണ്ട്: ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഈമാനിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, മരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഈമാൻ കിട്ടുമോ എന്ന് ആർക്കറിയാം?
മനുഷ്യൻ മരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഇബ്ലീസ് അവന്റെ കൂട്ടാളികളായ ശൈത്താന്മാരോട് പറയും: "ഇയാൾ ഇപ്പോൾ മരിക്കുകയാണ്, ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് എന്ന് ചൊല്ലി മരിച്ചാൽ പിന്നെ നമുക്ക് ഇയാളെ പിഴപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. വേഗം വന്ന് ഇയാളെ പിഴപ്പിക്കാൻ നോക്ക്. തൗഹീദിൽ അല്ലാതെ ഇയാളെ മരിപ്പിക്കണം." അങ്ങനെ ഹാത്തിമത്തിന്റെ (മരണസമയത്ത്) നേരത്ത് ഈമാൻ ഊരിപ്പോകുന്ന ആളുകളുണ്ട് (അള്ളാഹു കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ). മരിക്കുന്ന നേരത്ത് ഈമാൻ ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്തതുകൊണ്ട് "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയണം.
ചില ത്വരീഖത്തുകളൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ട്. വളരെ വേദനയോടെ പറയുകയാണ്—സമസ്തയൊക്കെ അത് നേർവഴിയിലല്ല എന്ന് ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയതാണ്. "ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് ബൈഅത്ത് ചെയ്താൽ മരിക്കുമ്പോൾ ഈമാൻ ഉറപ്പാണ്, പുഞ്ചിരിച്ചു മരിക്കാം" എന്നൊക്കെ അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ ശറഅ് അനുസരിച്ച് ഒരാൾക്കും അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ ശൈഖിന്റെ സ്വന്തം കാര്യം എന്താകുമെന്ന് പേടിക്കേണ്ട സമയത്താണ് അനുയായികളുടെ ഈമാൻ ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുത്തി തരാമെന്ന് പറയുന്നത്!
മഹാനായ സൽമാനുൽ ഫാരിസി തങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള പ്രഗൽഭരായ സ്വഹാബികൾ പോലും കരഞ്ഞ് പേടിച്ച കാര്യമാണിത്. "എന്റെ ഈമാൻ ഉറപ്പാണ് എന്ന് ആരെങ്കിലും ജസ്മ് ചെയ്ത് (ഉറപ്പിച്ചു) പറഞ്ഞാൽ അവൻ മുനാഫിഖ് (കപടവിശ്വാസി) ആണ്" എന്ന് ആലിമീങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു, സ്വാലിഹീങ്ങളോട് സ്നേഹമുണ്ട്, അമലുകൾ ചെയ്യുന്നുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് വിചാരിക്കാം. പക്ഷേ, ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.
ഫാത്തിമ ബീവിയോട് മുത്ത് നബി (സ്വ) പറഞ്ഞത്: "ഫാത്തിമ, നീ അമല് ചെയ്യ്. എന്റെ വാപ്പ നബിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് നാളെ പരലോകത്ത് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല." സ്വന്തം മകളോട് ഹബീബ് ഇത് പറയുമ്പോൾ, ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മൾ അഹ്ലുബൈത്ത് ആണെങ്കിൽ പോലും പരമ്പര പറഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ പാടില്ല. രക്ഷപ്പെടാൻ ദുആ ചെയ്യാം, അത്രയേ ഉള്ളൂ.
ദീനും ശരീഅത്തും പഠിച്ചിട്ടേ തരീഖത്തും ഹഖീഖത്തുമൊക്കെയുള്ളൂ. ശരീഅത്ത് പഠിക്കാതെ ഇതൊന്നും വിളിച്ചു പറയരുത്. ഇങ്ങനെയുള്ള വിചിത്രമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കാണുമ്പോൾ ദീനിന്റെ ആലിമീങ്ങൾക്ക് വേദന തോന്നാറുണ്ട്. ഇന്ന ആൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്, 100% മരണം നന്നായി എന്നൊന്നും നമുക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കഴിയില്ല. പ്രവാചകൻ ആരെക്കുറിച്ചാണോ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്, അവരെക്കുറിച്ച് മാത്രമേ നമുക്കും ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ പാടുള്ളൂ. ബാക്കിയുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ നല്ലത് പ്രതീക്ഷിക്കാം, ദുആ ചെയ്യാം. അല്ലാതെ ആണയിട്ട് പറയാൻ പാടില്ല. അതുകൊണ്ട് "നീ മുഅ്മിനാണോ?" എന്ന് ചോദിച്ചാൽ "അന മുഅ്മിനുൻ ഇൻഷാ അള്ളാ" (അള്ളാഹു ഉദ്ദേശിച്ചാൽ ഞാൻ മുഅ്മിനാണ്) എന്നേ പറയാൻ പറ്റു.
മൂന്നാമത്തെ കാരണം (സ്വയം പുകഴ്ത്തൽ ഒഴിവാക്കൽ - തസ്കിയത്തുൻ നഫ്സ്) മൂന്ന്: നമ്മളാരും നല്ലവരാണെന്ന് നമ്മളെക്കുറിച്ച് തന്നെ പുകഴ്ത്തിപ്പറയാൻ പാടില്ല. മുഅ്മിനീങ്ങൾക്ക് അള്ളാഹു സ്വർഗ്ഗം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അപ്പോൾ "ഞാൻ ഉറപ്പായും മുഅ്മിനാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, "ഞാൻ സ്വർഗ്ഗാവകാശിയായ നല്ലവനാണ്" എന്ന് സ്വയം പുകഴ്ത്തലായി മാറും. ഇതിനാണ് 'തസ്കിയത്തുൻ നഫ്സ്' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇത് ശറഅ് വിലക്കിയ കാര്യമാണ്.
ആളുകൾ ആലിമീങ്ങളുടെയും സാദാത്തുക്കളുടെയും കൈ പിടിച്ചു മുത്താറുണ്ട്. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ ഒരിക്കലും താൻ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ വലിയവനാണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ല. കൈ നീട്ടിക്കൊടുത്ത് "മുത്തിക്കോളൂ" എന്ന് ഭാവിക്കുന്നത് ദീനിലെ കോമാളിത്തരമാണ്. ഇത് തുടർന്നാൽ വരുംതലമുറ ഇതാണ് ദീൻ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കും.
ഇമാം ഗസ്സാലി (റ) യുടെ 'ഇഹ്യാ ഉലൂമിദ്ദീൻ' ഒരു തവണയെങ്കിലും ഓതിനോക്കുക. ഖൽബ് നന്നാവാൻ അത് വളരെ നല്ലതാണ്. ഞാൻ ആരെയും വ്യക്തിപരമായി പറയുകയല്ല, വിഷയം പറയുകയാണ്. ഒരു നേതാവോ ആലിമോ താൻ വലിയ ആളാണെന്ന് സ്വയം വിചാരിക്കാൻ പാടില്ല. അത് അവരുടെ സ്ഥാനം അല്ലാഹുവിന്റെ അടുത്ത് ഉയരാൻ കാരണമാകും. അതിനാൽ "നീ മുഅ്മിനാണോ?" എന്ന് ചോദിച്ചാൽ സ്വന്തത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ഭാവം വരാതിരിക്കാൻ "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയണം.
സൽമാനുൽ ഫാരിസി (റ) യുടെ ചരിത്ര സംഭവം മഹാനായ അബുൽ ബുഖ്രി (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്ന, ഇമാം ത്വബറാനി തന്റെ 'മുഅ്ജമുൽ കബീറിലും' 'ഹില്യത്തുൽ ഔലിയയിലും' ഉദ്ധരിച്ച ഒരു സംഭവമുണ്ട്:
സ്വഹാബിമാരിലെ ചില പ്രമുഖർ അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം മദായിനിലുള്ള മഹാനായ സൽമാനുൽ ഫാരിസി (റ) വിനെ കാണാൻ ചെന്നു. ആ കൂട്ടത്തിൽ യൂസുഫ് നബിയെപ്പോലെ അത്രയും സുമുഖനായ, നബി തങ്ങൾക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട ജരീർ ബിൻ അബ്ദുള്ള (റ) ഉണ്ടായിരുന്നു. ശാമിലുള്ള അബുദ്ദർദാഅ് (റ) സൽമാൻ തങ്ങൾക്ക് സലാം പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചത് എത്തിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവർ വന്നത്.
അവിടെ വന്ന ചിലർ ചോദിച്ചു: "സൽമാൻ, നിങ്ങളല്ലേ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്വഹാബി സൽമാൻ?" അപ്പോൾ സൽമാനുൽ ഫാരിസി (റ) മറുപടി നൽകി: "ലാ അദ്രി" (എനിക്കറിയില്ല, ഞാൻ റസൂലുള്ളാന്റെ സ്വഹാബിയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല).
അവർ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: "സുബ്ഹാനള്ളാ! എന്താണ് നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നത്? നിങ്ങൾ റസൂലിന്റെ സ്വഹാബിയല്ലേ?"
അപ്പോൾ സൽമാൻ (റ) പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ സ്വഹാബികൾ എന്ന് പറയുന്നത് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കടക്കുന്നവരല്ലേ? ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലാകുമോ എന്ന് എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം? പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് എന്നെ സ്വഹാബി എന്ന് വിളിക്കുക?"
നമ്മൾ പിൻപറ്റേണ്ടത് ഇത്തരം മുൻഗാമികളെയാണ്. ഇതാണ് അവിടുത്തെ വിനയം. സ്വന്തത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ആളാണെന്ന പ്രസ്താവനയോ ഭാവമോ ഉണ്ടാകുന്നത് നിഫാഖാണ് (കപടവിശ്വാസം). നൂഹ് നബിയുടെ മകനും ലൂത്ത് നബിയുടെ ഭാര്യയും അമലില്ലാത്തതുകൊണ്ട് നരകത്തിൽ പോയിട്ടുണ്ട്. അമലില്ലാതെ തറവാട് മഹിമ കൊണ്ട് മാത്രം രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.
നാവുകൊണ്ട് പറയുകയും ഖൽബിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവയവങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഈമാൻ ഉണ്ടാകുന്നത്. സൽമാൻ (റ) ഹന്ദഖ് യുദ്ധത്തിൽ കിടങ്ങ് കുഴിക്കാൻ റസൂലിനൊപ്പം നിന്നവരാണ്. പേർഷ്യയിൽ നിന്ന് സത്യം തേടി എത്രയോ നാടുകൾ താണ്ടി, ഒടുവിൽ അടിമയായി മദീനയിലെത്തി മുത്തുനബിയെ കണ്ട് വിശ്വസിച്ച മഹാനാണ്. അവിടുത്തെ പിതാവ് തീ ആരാധകനായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ പരമ്പര പറഞ്ഞ് അഭിമാനം കൊള്ളുമ്പോൾ സൽമാൻ (റ) പറഞ്ഞത് "ഇസ്ലാം ആണ് എന്റെ പിതാവ്" എന്നാണ്. നബി തങ്ങൾ അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് "സൽമാൻ ഞങ്ങളുടെ അഹ്ലുബൈത്തിൽ പെട്ടവനാണ്" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ സൽമാൻ (റ) ആണ് എനിക്ക് സ്വഹാബിയാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ ധൈര്യമില്ലെന്ന് പറയുന്നത്. ഈ വിനയം നമ്മൾ പഠിക്കണം. നാളെ പരലോകത്ത് നേതാക്കൾ അനുയായികളെ കൈയൊഴിയുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകും എന്ന് ഖുർആൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. ആ അപകടത്തിൽ പെടാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. അള്ളാഹു നമ്മെയെല്ലാം നന്നാക്കി തരട്ടെ.
നാലാമത്തെ കാരണം (അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിന്റെ ബറക്കത്ത്) നാല്: "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമമാണ് നാം ഉച്ചരിക്കുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ 'ഇസ്മുൽ ജലാല' (അള്ളാഹ് എന്ന നാമം) ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ അതിൽ വലിയൊരു ബറക്കത്തുണ്ട്. ആ ബറക്കത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമുക്ക് നല്ലൊരു മുഅ്മിനാവാൻ സാധിക്കും എന്ന നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയുമാണ് "ഇൻഷാ അള്ളാ" എന്ന് പറയുന്നത്.
നാം കപടവിശ്വാസികളായി മാറാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ കാര്യങ്ങൾ ആലിമീങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അള്ളാഹു നമ്മെയെല്ലാം കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.
